!”
Larisa usiadła na łóżku i ciężko westchnęła. Nie miała pieniędzy, domu, pracy. A na dodatek nieświadomie została wciągnięta w fałszywy plan.
“Nie denerwuj się tak bardzo,” Walentyna Pietrowna usiadła obok niej. “Znajdą tego, Viktorze, i oddadzą ci pieniądze. Na razie… Może możesz zostać u mnie? Mam dużo miejsca. Mieszkam sama.”
“Dziękuję, ale nie chcę ci przeszkadzać.”
“Jakie kłopoty? Bzdura!” Walentyna Pietrówna poklepała ją po ramieniu. “Wiesz co? Zadzwońmy do dyrektora szkoły. Marina Wiktorowna to dobra kobieta, wyrozumiała. Może coś wymyślimy.”
“Wymyśliłeś coś?”
“Tak. Lida chciała założyć w tym domu bibliotekę. Ale kto będzie zarządzał biblioteką? Potrzebują wykształconej, odpowiedzialnej osoby.”
Larisa podniosła głowę.
“Myślisz…”
“Dlaczego nie? Pracowałeś w Moskwie, masz poważne doświadczenie. I już się wprowadziłaś do domu, że tak powiem. Spróbujmy. Zdarzały się dziwniejsze rzeczy!”
Marina Wiktorowna okazała się energiczną i sympatyczną kobietą. Przybyła do Berezkina godzinę po telefonie Walentyny Pietrownej, uważnie wysłuchała opowieści Larysy i pokręciła głową.
“Klasyczny schemat,” powiedziała, przeglądając fałszywe dokumenty. “Podczas gdy spadek wciąż jest przetwarzany, oszuści udaje się zrealizować swoje interesy. Ale czy masz wszystkie dokumenty z zakupu?”
“Tak,” Larisa wyjęła umowę sprzedaży i paragon.
“Doskonale. Wtedy jest szansa, że odzyskasz swoje pieniądze. Na razie…” Marina Wiktorowna przez chwilę się zastanawiała. “Valya mówiła, że pracowałeś w IT?”
“Byłem dyrektorem kreatywnym. Niestety, firma została zamknięta.”
“Rozumiem. Jakie masz wykształcenie?”
“Filologia na Uniwersytecie Moskiewskim, następnie MBA w Skolkowie.”
Marina Wiktorowna cicho gwizdnęła.
“Seriously. Listen, have you ever considered changing fields?”
“What do you mean?”
“Cóż, z wykształcenia jesteś filologiem. I napotkaliśmy tu problem: nasza bibliotekarka przeszła na emeryturę i nie możemy nikogo znaleźć. Pensja oczywiście nie jest na poziomie moskiewskim… około czterdziestu tysięcy. Ale ten dom…” Rozejrzała się po pokoju, “Mogłabyś tu zamieszkać. Przynajmniej dopóki wszystko się nie wyjaśni.”
“Serio?”
“Zdecydowanie. Lidia Iwanowna marzyła o przekształceniu tego domu w centrum kultury. Biblioteka, lokalne muzeum historii, może jakieś kluby dla dzieci. Potrzebujemy kogoś inteligentnego i entuzjastycznego.”
Larisa rozejrzała się. Regały z książkami, fotografie uczniów, cisza za oknem. Miesiąc temu taka perspektywa wydawałaby się końcem jej kariery. Ale teraz…
“Mogę się nad tym zastanowić?”
“Oczywiście. Tylko nie zajmuj zbyt dużo czasu. Dzieci siedzą bez biblioteki.”
Tego wieczoru, po złożeniu zawiadomienia na policję i rozłożeniu się na noc w domu Walentyny Pietrownej, Larisa sprawdziła e-mail. Trzy odrzucenia od firm IT, jedna wiadomość spamowa i dziwny list z nieznanego adresu.
“Dzień dobry! Znalazłem twoje CV na HeadHunter. Jesteśmy małą agencją kreatywną specjalizującą się w projektach regionalnych. Jesteśmy gotowi zaoferować zdalne projekty realizowane w trybie rzeczywistym. Jeśli jesteś zainteresowany, umówmy się na rozmowę.”
Larisa przeczytała maila dwa razy. Praca zdalna. To oznaczało, że mogła mieszkać wszędzie… nawet w Berezkinie.
“Walentyno Pietrowno, czy internet tu działa?”
“Och, moja droga, zdecydowanie! W zeszłym roku zainstalowali światłowody. Lepiej niż w mieście!”
Następnego dnia zadzwonił funkcjonariusz okręgowy. Wiktor Siergiejewicz został zatrzymany w Moskwie podczas próby sprzedaży innego “odziedziczonego” domu. Znaleźli sfałszowane dokumenty dotyczące kilku nieruchomości i dużą ilość gotówki przy nim.
“Odzyskasz pieniądze,” zapewnił ją policjant. “Może nie od razu, ale na pewno jako część odszkodowania za szkody.”
Tydzień później agencja kreatywna również odpowiedziała: zaproponowali jej projekt rozwoju turystyki w małych miasteczkach, pracę zdalną, siedemdziesiąt tysięcy rubli miesięcznie.
“No dobrze, zostajesz?” zapytała Marina Wiktorowna, gdy Larisa przekazała jej wiadomość.
“Zostaję!”
“A czy zajmiesz się biblioteką?”
“Biblioteka też!”
W ciągu miesiąca Larisa nie potrafiła już wyobrazić sobie innego życia. Rano pracowała nad projektami dla agencji. W ciągu dnia witała uczniów w bibliotece, pomagała im przy raportach i opowiadała o nowych książkach. Wieczorami przeglądała archiwum zmarłego nauczyciela, przygotowując materiały do lokalnego muzeum historii.
Giennadij dzwonił kilka razy. Powiedział, że tęskni za nią, że się mylił.
“Lara, przestań się już obrażać. Wróć do domu. Naprawimy wszystko.”
“Gena, już jestem w domu.”
“W wiosce? Mówisz poważnie?”
“Poważniej niż kiedykolwiek.”
“But that’s… a step backward! You were a career woman!”
“I was. Now I’m a librarian and a designer. And I like it.”
Pieniądze z domu zostały zwrócone w całości. Wiktor Siergiejewicz otrzymał wyrok więzienia i nakazano mu odszkodowanie dla wszystkich ofiar. Marina Wiktorowna oficjalnie mianowała Larisę tymczasową zarządczynią domu-muzeum, z prawem do zamieszkania w nim do czasu ustalenia ostatecznego statusu budynku.
W maju, gdy jabłonie w ogrodzie Lidii Iwanownej zakwitły, odbyło się oficjalne otwarcie biblioteki nazwanej im. zasłużonej nauczycielki L.I. Kulaginy. Przyszli reporterzy z gazety powiatowej, wraz z urzędnikami regionalnymi i byłymi uczniami zmarłej nauczycielki.
“Lidia Iwanowna byłaby szczęśliwa,” powiedziała jedna z nich. “Zawsze mówiła, że dom powinien służyć ludziom.”
Larisa stała na ganku, przyjmując gratulacje i rozmyślając o dziwnych obrotach, jakie może przybrać życie. Sześć miesięcy wcześniej uważała, że sukces to pensja trzysta tysięcy i mieszkanie w Maryino. Teraz zarabiała mniej, mieszkała w domu na wsi, a jednak… Była szczęśliwsza niż kiedykolwiek.
Walentyna Pietrowna podeszła do niej z bukietem bzu.
“No dobrze, Larochka, czy żałujesz, że los cię do nas przyprowadził?”
“Nie wiem,” uśmiechnęła się Larisa. “Wręcz przeciwnie, jestem wdzięczny. Nawet dla Wiktora Siergiejewicza.”
Tego wieczoru, po wyjściu gości, usiadła przy stole i zaczęła pracować nad nowym projektem: koncepcją rozwoju turystyki kulturalnej w regionie moskiewskim. Pierwsze gwiazdy świeciły przez okno, słowik śpiewał gdzieś w ogrodzie, a jej dusza czuła się spokojna i jasna.
